Zabiorę brata na koniec świata…

Share the joy
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

“Edyta – ty nie nie masz racji!!!” rzekła pani profesor…
Pamiętacie jak w szkole takzwanej średniej na lekcjach języka polskiego pan/pani  “profesor” (bo tak należało się zwracać do szanownego grona nauczycielskiego – i dobrze!) dokonywał/a analizy wiersza, poemu, ksiązki czy cotam akurat było na patelni. Zwykłe padało pytanie – “a Waszym zdaniem co autor chciał powiedzieć?”. Zwykle Edyta miała swoje cokolwiek odmienne zdanie od jedynie słusznej propagandy, trudno niejednokrotnie nie było jej przyznać racji… I tak na koniec się zawsze dowiadywała, że nie ma racji, boto właśnie było tak a nie inaczej!!! Jakiś film-komedię produkcji USA nakręcili kiedyś, w którym średniego wieku syn dzianego dziadka nad grobem musiał zrobić szkołę średnią bodajże bo spadku nie dostanie. No i poszedł do koledżu. Scena pamiętna – jak główny bohater wykopuje z pokoju w akademiku autora książki, którą właśnie na zajęciach przerabiali i go opier…, że nie wie o czym pisze. Wnioskuję, że pisarz napisał mu wypracowanie, za które uczniak dostał pałę jak “z tąd do Noteci”. Kto wie być może Edyta miała rację 😉
Przechodzę do meritum:
“Fasolki” są niesmiertelne – piosenki wiecznie młode, potomek chcąc nie chcąc słucha (chyba chcąc bo się raduje). Poniżej “Zabiorę brata na koniec świata” (zapożyczone z jutiuba – jakości fatalnej, ale chwała, ze ktoś dał radę i wygrzebał!!!).

Nie wiem co tak na prawdę Ewa Chotomska miała na myśli pisząc ten tekst, ale przekonany jestem, że pisała o Australii. Lecimy z analizą:

W szałasie będzie można spać –  taaa – trudno te Australijskie cottage albo inne lepianki domem nazwać
I pomarańcze z drzewa rwaćmożna, można, gdzieniegdzie nawet zrywać się nikomu nie chce i krowy na wypas puszczają pod drzewa coby zjadły co spadnie
Codziennie jeść bananyna litość boską ile można, jabłka toż to rarytas, banany beee!!!
U stóp wspaniałej ljanydiabli nadali znów się przez te krzaki lasów deszczowych przebijać!!!
Wakacje będą cały rok – zapytaj ozika – on na wakacje chce do Erłopy, bo Australijskich ma dość.
Gorąca plaża już o krokno, na to akurat narzekać nie można
Powietrze, słońce, woda – oj tak…
Beztroska i wygoda – mmmmmmmmm…
A jeśli za rodziną
Na wyspie zatęsknimy – i tu buba ;(
Wyślemy list w butelcecóś mi ten list sięm do flaszki wcelować nie kce, ep, co było w tej butelce? MOże nie powiniemanem byłema tego wypijowyepwywać…
Do siebie zaprosimy – tylko coś przylecieć nie chcą, może butelka nie dopłynęła …

A jak ktoś jest innego zdania na temat analizy – cóż nie będę się kłócił ani do swoich racji przekonywał. Ale jak ktoś ma ciekawy pogląd (niekoniecznie odmienny) – poproszę o komentarzyk.

Pozdrawiam
Karol Nowak Australia

“… na wszelki wypadek postawię znak w powietrzu…” (Coma – “w chorym sadzie”)

Zabiorę brata na koniec świata…

Share the joy
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

4 thoughts on “Zabiorę brata na koniec świata…

  • 28 maja 2012 at 04:55
    Permalink

    Moje lata dziecinstwa, dzieki za przypomnienie. Lezka kreci sie w oku. Pozdr

    Reply
  • 27 maja 2012 at 22:02
    Permalink

    Coraz bardziej mnie przekonujesz, że Australia jest jak raj…:-)
    Kojarzy mi się bardzo sympatycznie z 2 książkami przygodowymi o Australii,
    które przeczytałam dziecięciem będąc…

    Reply
    • 27 maja 2012 at 22:36
      Permalink

      Niechaj zgadnę – jedna z nich to “Tomek w krainie kangurów” ?

      Reply
      • 28 maja 2012 at 06:22
        Permalink

        To też :-)))

        Wypożyczone z biblioteki i czytane w nieskończoność.
        Nie pamiętam autora,
        ale to było o koniu o imieniu Tamerlan
        i druga książka o wspaniałym psie dingo…

        Jak trafiłam na Twojego bloga,
        to od razu mi się te książki przypomniały.
        I tak sobie czytam o współczesnej Australii 🙂

        Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *